Podczas II wojny światowej służył jako oficer wywiadu, uczestniczył w kampanii w Normandii i w okupowanych Niemczech. Awansował do rangi podpułkownika. Brał udział w wyzwalaniu niektórych obozów koncentracyjnych. Jako oficer brytyjskiego wywiadu MI6 brał udział w przesłuchiwaniu niemieckich zbrodniarzy wojennych.
W 1945 roku powrócił do Palestyny i został szefem wywiadu Hagany. W maju 1948 roku został mianowany zastępcą szefa wywiadu wojskowego (Aman), Issera Be’eriego. Po zdjęciu Be’eriego z tego stanowiska w styczniu 1949 roku zajął jego stanowisko.
W latach 1950–1954 był attaché wojskowym Izraela w Waszyngtonie, od 1954 do 1957 roku dowódcą Brygady Jerozolimskiej. W 1959 ponownie objął stanowisko szefa izraelskiego wywiadu wojskowego, którą pełnił do 1962.
W 1962 roku awansował do rangi generała majora.
Po odejściu z wojska mały
Po odejściu z czynnej służby wojskowej w 1962 roku stanął na czele konsorcjum przemysłowego. Podczas wojny sześciodniowej i wojny Jom Kipur był szefem wojskowych komentatorów Radia Izrael. Podając wiadomości z linii frontu umiał jednocześnie podnosić morale całego narodu.