Me’ir Amit (ur. 17 marca 1921 w Tyberiadzie, zm. 17 lipca 2009 w Tel Awiwie) – izraelski wojskowy i polityk, generał major (alluf), izraelski oficer, szef Amanu – wywiadu wojskowego w latach 1962–1963 oraz szef Mosadu od 1963 do 1968 roku.
Życiorys Urodzony w 1921 roku jako Me’ir Slutzki, wychowywał się w kibucu. Członek Hagany – podziemnej armii żydowskiej, w latach wojny o niepodległość Izraela w 1948 roku dowodził kolejno kompanią i batalionem, mianowany ostatecznie zastępcą dowódcy słynnej brygady Golani. Po wojnie nadal w siłach zbrojnych (IDF), służył w piechocie, w wojskach pancernych, podczas kampanii sueskiej w 1956 roku drugi rangą po naczelnym dowódcy Mosze Dajanie. W 1962 roku uzyskał magisterium z ekonomii na Uniwersytecie Columbia w Nowym Jorku. W 1962 roku, niemający doświadczenia w dziedzinie wywiadu, ale zrównoważony i wolny od emocji Amit, stanął na czele Amanu, wywiadu wojskowego (z czterech z jego poprzedników trzech zostało usuniętych w atmosferze skandalu). Po objęciu stanowiska szefa Amanu, po generale Chaimie Herzogu (późniejszym prezydencie Izraela) Amit wprowadził nowoczesne metody zarządzania. Udało mu się tego dokonać mimo ostrej rywalizacji i nieporozumień z szefem Mosadu Isserem Harelem oraz „memunehem” zaufanym de facto zwierzchnikiem całości działań wywiadowczych Izraela.