Dominick Daly (ur. 1798, zm. 1868) – brytyjski urzędnik kolonialny i kanadyjski polityk. Wielokrotny członek rady rządowej oraz pełniący obowiązki premiera Prowincji Kanady.
Życiorys Pochodzenie Daly, stara irlandzka rodzina, wywodząca swe tradycje z wczesnego średniowiecza, zaczęła odgrywać przodującą rolę w lokalnej polityce już w XVI w. Dzięki nieprzeciętnym zdolnościom wielu członków rodu oraz korzystnej serii małżeństw, rodzina osiągnęła brytyjskie szlachectwo.
Początki kariery w Kanadzie Dominic jr, syn Dominca i Joanny Herriet Burke, siostry Josepha Blake, 1. barona Wallscourt, od dziecka przygotowywany był do służby publicznej. Po nauce w prestiżowych szkołach i serii podróży europejskich, w 1823 uzyskał eksponowaną posadę sekretarza gubernatora Dolnej Kanady. Daly będąc ambitnym młodym człowiekiem, wyrobił sobie silną pozycję u boku gubernatora Francisa Burtona. Jednocześnie znając francuski i będąc katolikiem nawiązał przyjazne stosunki z Frankofonami. W 1826 r., w wyniku konfliktu pomiędzy Burtonem a gubernatorem generalnym George’em Ramsayem, o sposób w jaki byli traktowani Frankofoni, ten pierwszy został odwołany do Anglii, gdzie postawiono mu zarzut niesubordynacji. Wraz z nim do Anglii powrócił i Daly.