Kariera gubernatorska W 1849 odrzucił propozycję objęcia funkcji gubernatora generalnego Bahamów. W rok później zaakceptował jednak podobne stanowisko na Tabago. Ze względu na trapiące go choroby, zmuszony był opuścić tropiki i powrócił na północ, przyjmując funkcję gubernatora Wyspy Księcia Edwarda. W czasie swego urzędowania brał udział w negocjacjach traktatu handlowego z USA. Odpowiedzialny był także za wprowadzenie systemu szkolnego na wyspie, jak i nadanie praw miejskich jej stolicy Charlottetown. Sprawując swoją funkcję Daly musiał się także zaangażować w spór, który kształtował politykę wyspy przez cały XIX w., a mianowicie problem nieobecnych właścicieli (zobacz: historia Wyspy Księcia Edwarda). Wtedy to odmówił podpisania ustawy przeprowadzonej przez rząd George Colesa mającej za celu eksmisję szczególnie upartych dzierżawców. W 1858 złożył rezygnację ze sprawowanej funkcji i powrócił do Anglii, gdzie w 1846 został uszlachcony. W 1861 po dwuletniej bezczynności Daly ponownie został powołany do służby kolonialnej, tym razem do Australii, gdzie zmarł 19 lutego 1868 na anemię. Jeden z synów Dominica Daly Malacho Bowes Daly został gubernatorem porucznikiem Nowej Szkocji.
Linki zewnętrzne
Kategoria:Premierzy Prowincji Kanady Kategoria:Brytyjscy administratorzy kolonialni Kategoria:Gubernatorzy Australii Południowej Kategoria:Urodzeni w 1798 Kategoria:Zmarli w 1868