W kanadyjskim parlamencie Od 1841 Daly zasiadał w zgromadzeniu legislacyjnym prowincji. Choć brał udział we wszystkich sesjach parlamentu, był posłem mało aktywnym, większość swej energii poświęcając zajęciom administracyjnym, stroniąc jednocześnie od angażowania się w walki frakcyjne. Ten fakt i wcześniejsza jego reputacja zdecydowały, iż stał się pożądanym partnerem tak dla konserwatystów, jak i liberałów. Zasiadał już w pierwszym rządzie Drapera-Harissona, a następnie w kolejnych, włączając w to reformatorski rząd Baldwina-Hippolyte La Fontaina. Po upadku tego rządu w 1843, przez okres przez okres dwóch tygodni pełnił obowiązki premiera aż do momentu, gdy został powołany kolejny rząd konserwatywny. Drogi Dalego i reformistów rozeszły się jednak w 1848, kiedy powrócili oni do władzy, tworząc po raz pierwszy w historii Kanady rząd przedstawicielski. Napięcie pomiędzy Dalym a niedawnymi kolegami doszło do takiego poziomu, iż jeden z reformistów Thomas Cushin (będąc pijanym) wyzwał Dalego na pojedynek. Choć każdy z urażonych oddał strzał z pistoletów, żaden nie został zraniony. Po tych wydarzeniach Daly ostatecznie wycofał się z czynnej polityki i powrócił do Anglii.