Odbył wówczas swoją drugą podróż do Francji i Holandii, a w październiku odwiedził Berlin. Rozpoczęła się wtedy przyjaźń Herzla z , redaktorem naczelnym berlińskiego dziennika „Berliner Tageblatt”. Levysohn zamówił u Herzla cotygodniowe artykuły, które Theodor nazywał szkicami „Podróż Siódmego Dnia” (niem. Die Siebentagereise). W 1887 roku odbył podróż do Włoch, po której napisał felietony dla Wiener Allgemeine Zeitung, w których z odrazą i współczuciem opisał wygląd i historię getta w Rzymie. Przez krótki czas Herzl pracował jako redaktor w Wiener Allgemeine Zeitung. W lipcu Teatr Wallner w Berlinie zaakceptował jego komedię „Hoheit Seine” do wystawienia na scenie. W tym samym roku opublikowano jego pierwszą książkę „Wiadomości z Wenus” (niem. Neues von der Venus), będącą zbiorem artykułów, szkiców i opowiadań. Zyskał dzięki temu renomę, co pozwoliło mu w 1888 roku zatrudnić się w wiedeńskim dzienniku Neue Freie Presse. Został korespondentem tej gazety. Podczas podróży po Belgii i Anglii napisał dziesiątki felietonów, które były natychmiast drukowane w Wiedniu. Herzl opublikował także zbiór felietonów Księga szaleństwa (niem. Das Buch der Narrheit), który zadedykował przyjacielowi Arthurowi Levysohnowi. Jego wczesne prace nie skupiały się na życiu żydowskim. Były to felietony reporterskie, opisowe, a nie polityczne.