Kora z Berlina (niem. Berliner Kore) także Bogini Berlińska (niem. Berliner Göttin) – rzeźba grecka z okresu archaicznego, przedstawiająca stojącą postać kobiecą, datowana na ok. 570 rok p.n.e., z widocznymi śladami pigmentów, przede wszystkim czerwonego i żółtego.
Odkryta w 1923 roku w południowej Attyce, w latach 1924–1945 w zbiorach Antikensammlung Berlin, w 1945–1958 w Ermitażu w Leningradzie, zwrócona przez ZSRR w 1958, od 2011 roku udostępniona publiczności w Starym Muzeum w Berlinie.
Nazwa Rzeźba „Kora z Berlina” znana jest jako „Bogini Berlińska”, choć najprawdopodobniej to statua nagrobna zmarłej kobiety o wysokim statusie społecznym.
Niemiecki archeolog Theodor Wiegand (1864–1936) pisząc o rzeźbie, używał określenia „bogini”, lecz nie wykluczał, że obiekt przedstawia śmiertelną kobietę. W 1927 roku Ernst Langlotz (1895–1978) użył określenia „bogini z granatem”, a Ernst Buschor (1886–1961) – „Bogini Berlińska”, i to ostatnie utrwaliło się w tradycji muzealnej.
W zbiorach Antikensammlung rzeźba figuruje pod numerem Sk 1800 jako Grabstatue einer Frau ("Berliner Göttin") (pol. statua nagrobna kobiety („Bogini Berlińska”)).
Historia Data powstania rzeźby szacowana jest na ok. 570–560 rok p.n.e. (okres archaiczny), przy czym badacze w XXI w. skłaniają się ku datowaniu na ok. 570 rok p.n.e.