Dla Egberta wykonano również Kodeks Egberta (nazywany Ewangelistarzem Egberta i Codex Egberti).
Inny zespół dzieł określa się mianem grupy Liuthara, od imienia mnicha, który spisał bądź zamówił Ewangeliarz dla Ottona III. Nie stanowi on jednak jednolitego zespołu – starsze dzieła, pochodzące z ostatniego dziesięciolecia X wieku różnią się od młodszych, z samego końca X wieku i pierwszych 15 lat XI wieku.
Kolejne skryptorium działało w Echternach dla cesarzy z dynastii salickiej. Przypisuje mu się kilkanaście manuskryptów, m.in. Złoty Kodeks z Echternach oraz Ewangeliarz Henryka III i Gizeli (1039-43). Iluminacje powstawały również w Kolonii, prawdopodobnie w klasztorze św. Pantaleona (np. Sakramentarz św. Gereona, XI wiek), w Bawarii, Frankonii i Saksonii.
Rzeźba i rzemiosło Podobnie jak w okresie karolińskim rzeźba kamienna była rzadka, natomiast dominowało złotnictwo, brązownictwo, a w mniejszym stopniu także płaskorzeźby z kości słoniowej. Odlewane były również drzwi kościelne. Pojawiły się przedstawienia kultowe pod postacią zachowanych do dziś drewnianych krucyfiksów i posążków Maryi.