Wyroby złotnicze różnią się od karolińskich. Jednym z najistotniejszych warsztatów ottońskich był warsztat biskupa Egberta w Trewirze, który wykonał oprawę Złotego Kodeksu z Echternach (983-991) oraz kilka relikwiarzy. Ich charakterystyczną cechą jest przybieranie kształtu relikwii, które zawierają wewnątrz (np. relikwiarz świętego Andrzeja w Trewirze na sandał apostoła Andrzeja ma na wieku złoty but). Inne warsztaty działały w Fuldzie i Essen. Z tego drugiego pochodzą cztery krzyże, wykonane między końcem X a XI wieku. Najstarszy z nich jest wykonany około 983 roku krzyż księcia Ottona i ksieni Matyldy. Pośrodku umieszczona jest postać Chrystusa wykonana w technice trybowania, poniżej pokonany wąż, a na dole emaliowane przedstawienie dedykacyjne z Ottonem i Matyldą. Prawdopodobnie z osobą ksieni Zofii wiąże się tzw. krzyż z wielkimi emaliami wykonany około roku 1000. Swoją nazwę zawdzięcza plakietkom z emaliami przedstawiającymi Grupę Ukrzyżowania na przecięciu ramion oraz wtórnie umieszczonymi tu emaliami z symbolami Czterech Ewangelistów na krawędziach ramion. Opatka Teofano ufundowała krzyż, którego rdzeń wykonany jest ze sprowadzonego z Ziemi Świętej drewna cedrowego. Na skrzyżowaniu ramion duży kryształ górski z partykułami Drzewa Krzyża Chrystusowego.