Rewolucja hiszpańska 1936 roku – przemiany gospodarcze i społeczne, w republikańskiej części Hiszpanii w czasie hiszpańskiej wojny domowej.
Znaczna część gospodarki tej strefy znalazła się pod kontrolą robotników; w bastionach anarchizmu takich jak Katalonia odsetek ten wynosił do 75%, niższy był tam, gdzie znaczne wpływy posiadali komuniści. Fabrykami zarządzały komitety robotników, natomiast obszary rolnicze skolektywizowano w mniejszym lub większym stopniu, w niektórych miejscach łącząc je z wcześniejszą administracją gminną, tworząc komuny (samorządne gminy).
Wybuch rewolucji mały|Zdjęcie zrobione podczas jednej z demonstracji w Barcelonie. Manifestanci trzymają baner z logo CNT-AIT-FAI oraz nazwą codziennej gazety „Solidaridad Obrera” Inicjatywę w rewolucji hiszpańskiej 1936 r. miała CNT, do której przyłączali się również związkowcy zrzeszeni w (socjalistycznym) UGT (Unión General de Trabajadores, Powszechny Związek Robotników), chłopi z (Związku Dzierżawców) i in.