17 lipca doszło do próby zamachu stanu, która dała początek hiszpańskiej wojnie domowej. 18 lipca CNT ogłosiła strajk generalny, odwołany bardzo szybko, co uzasadniała koniecznością kontynuowania produkcji, ponieważ stało się jasne, że konflikt będzie się przedłużał. W tym celu zaczęto również powoływać komitety pracowników, które miały gwarantować jej kontynuację oraz które miały później przekształcić się w komitety zarządzające przedsiębiorstwami. Tymczasem na wsi w strefie, gdzie zwolennikom zamachu nie udało się przejąć władzy, zaczęto wywłaszczać właścicieli ziemskich, którzy opowiedzieli się po stronie rebelii i bardzo szybko powoływać komitety chłopskie, które miały zająć się zbiorem plonów (właśnie zbliżały się żniwa), co było zalążkiem kolektywów rolnych.

Przemysł Uspołecznienie przemysłu w wielu miejscach zachodziło dwuetapowo. Część fabryk była od razu przejmowana przez robotników, jednak w niektórych pierwszy etap polegał na utworzeniu zakładowego komitetu kontrolnego, który nadzorował produkcję przy niezmienionej strukturze organizacyjnej pracy, dopiero w drugim etapie zarządzanie przechodziło w pełni w ręce pracowników zakładu.