W tym okresie drzewostan parkowy wzbogacono o kilkanaście gatunków, dosadzone cyprysiki groszkowe, świerki, dęby, jedlice, lipy, graby oraz inne drzewa i krzewy. Największe zmiany w parku i ogrodzie zaszły w 1910 roku, wówczas z polecenia hrabiego Franza Mikołaja Bellestrema, w pobliżu pałacu urządzono teren wypoczynkowy obsadzony różami, z herbaciarnię oraz placem tenisowym, a po południowej stronie pałacu i ogrodu ozdobnego, wykonano park z alejkami. Do założenia parku wykorzystano rozległe łęgi porośnięte dębami, rozciągające się w południowej stronie ogrodu ozdobnego. W północno-wschodniej części parku w dawnym miejscu ogrodów gospodarczych, które od południa przylegały do ogrodu ozdobnego wykonano dużą polanę. W środkowej części kompleksu parkowego usytuowano ozdobny staw, obsadzony liliami wodnymi, zasilany wodą płynącą rowem, ukształtowanym na wzór strumieniaDziedzictwo utrwalone w zabytkach (patrz.Szklary Górne)..
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Park w Szklarach Górnych · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.