Palec Boży – polski film psychologiczny z 1972 roku w reżyserii Antoniego Krauze, na podstawie scenariusza napisanego z Tadeuszem Zawieruchą, adaptacja powieści Zawieruchy Selekcja. Film, oparty częściowo na autobiografii Zawieruchy, przedstawia losy młodzieńca (Marian Opania) marzącego o byciu aktorem, który przeżywa mnóstwo upokorzeń podczas nieudanych prób realizacji swoich zamierzeń. Palec Boży został uhonorowany II nagrodą (Srebrnym Lwem) na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Locarno, otrzymał też m.in. trzy nagrody na Koszalińskim Festiwalu Debiutów Filmowych „Młodzi i Film”.
Fabuła Tadeusz należy do grona młodych ludzi marzących o aktorskiej karierze. Po upokarzającej porażce na egzaminach wstępnych próbuje przekonać jednego z członków komisji egzaminacyjnej, by go zatrudnił w teatrze. Otrzymuje odpowiedź, że nie warto na siłę próbować zajęcia, do którego się nie jest powołanym. Zrządzeniem losu na szosie spotyka amatorską trupę, z której członkami – reżyserem Alfredem i malarką Grażyną – się zaznajamia mimo upokorzeń doznanych od nich.