thumb|Grób Jerzego Jedlickiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie Jerzy Andrzej Jedlicki (ur. 14 czerwca 1930 w Warszawie jako Jerzy Grossman, zm. 31 stycznia 2018 w Warszawie) – polski historyk idei, profesor nauk humanistycznych, działacz opozycji w okresie PRL.
Życiorys Urodził się w zasymilowanej rodzinie żydowskiej, był synem Wiktora i Wandy. W 1935 wraz z bratem został ochrzczony w obrządku ewangelicko-reformowanym. W 1940 jego rodzina nie podporządkowała się rozkazom niemieckim i nie przeprowadziła się na teren warszawskiego getta. Od tego czasu żył na tzw. aryjskich dokumentach jako Jerzy Jedlicki; nie powrócił do swojego poprzedniego nazwiska.
W 1948 ukończył szkołę średnią w Łodzi, a w 1952 ukończył studia socjologiczne na Uniwersytecie Warszawskim. Uzyskiwał następnie stopnie doktora (1960) i doktora habilitowanego (1967). W 1980 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1989 został profesorem zwyczajnym. Zawodowo od 1954 związany z Instytutem Historii Polskiej Akademii Nauk. W 1991 objął w nim kierownictwo Pracowni Dziejów Inteligencji (zastępując Ryszardę Czepulis-Rastenis). W pierwszej połowie lat 80. był także wykładowcą UW.