7,5 cm Leichtgeschütz 40 (7,5 cm LG40) – niemieckie działo bezodrzutowe z okresu II wojny światowej zaprojektowane dla potrzeb jednostek powietrznodesantowych (Fallschirmjäger). W czasie wojny używane było także przez oddziały wojsk górskich (Gebirgsjäger). Była to bardzo udana i lubiana broń stosowana do końca wojny. LG 40 ważyło o 90% mniej, a miało zasięg wynoszący ok. 75% zasięgu standardowego niemieckiego działa polowego kalibru 75 mm i wystrzeliwało identyczne jak ono pociski.
Prace projektowe nad działem rozpoczęto w zakładach Rheinmetall w 1937. Początkowo działo znane było jako LG 1, ale ostatecznie jego oznaczenie zostało zmienione na bardziej standardowe LG 40 (numer oznaczał rok wprowadzenia do służby). W celu skrócenia okresu projektowego zdecydowano się użyć już istniejącej amunicji, zmodyfikowano jedynie łuski pocisków, tak aby mogły być wykorzystywane w dziale bezodrzutowym. LG 40 używało dwóch typów amunicji – pocisków burzących z armaty górskiej 7,5 cm Gebirgsgeschütz 36 oraz pocisków przeciwpancernych z armaty polowej 7,5 cm FK 16 n.A.