Papieska elekcja 22 kwietnia 1073 – w jej wyniku papieżem został Hildebrand jako Grzegorz VII.
Kardynałowie elektorzy Zgodnie z dekretem „In Nomine Domini” z 1059 roku prawa elektorskie przysługiwały wyłącznie kardynałom biskupom. W kwietniu 1073 było ich prawdopodobnie sześciu, dostępne dane wskazują jednak, że nie więcej niż czterech mogło być obecnych w Rzymie w chwili śmierci Aleksandra IIDaty nominacji podane są w przybliżeniu.: Elektor Tytuł kardynalski NominowanyJankardynał biskup Portook. 1057Ubaldokardynał biskup Sabinyok. 1063Giovanni Minutokardynał biskup Tusculum1072Przed nominacją na kardynała biskupa Giovanni Minuto był kardynałem prezbiterem S. Maria in Trastevere od ok. 1066.Hubertkardynał biskup Palestrinyok. 1072 Nieobecni Prawdopodobnie dwóch kardynałów biskupów było nieobecnych; jeden z nich przebywał na zagranicznej legacji, a drugi był jednocześnie benedyktyńskim opatem i nie rezydował wówczas w Rzymie: Elektor Tytuł kardynalski Nominowany Inne funkcje i tytułyGerhard z Ratyzbony OSBCluny kardynał biskup Ostiiok. 1072legat papieski we FrancjiPiotr Igneo OSBVallkardynał biskup Albanook. 1072opat S. Salvatore w Fucecchio