Kość kończy się kłykciami, przy czym boczny jest większy od przyśrodkowego.
Piszczel przypomina swe homologi u Protoceratops i Leptoceratops. Ma szeroki koniec bliższy z bruzdą dzielącą głowę i wyrostek ogonowy z powierzchnią stawową dla kości udowej. Inna bruzda wiąże się z połączeniem ze strzałką. Koniec dalszy jest szeroki.
Kość strzałkowa jest duża w końcu bliższym, dalej zaś zakrzywiona.
Na kości skokowej próżno szukać wyrostków czy grzbietów obecnych u montanoceratopsa czy protoceratopsa. Kość piętowa nosi grzbiet bloczkowy.
III kość śródstopia, mierząca ponad 170 mm, jest dłuższa od pozostałych.
Systematyka Rodzaj Cerasinops został opisany w 2007 przez Brendę Chinnery i Johna R Hornera. Nazwę utworzyli od łacińskiego słowa cerasinus oznaczającego czereśnię oraz słowa ops oznaczającego twarz. Nazwę taką umotywowali ciemnoczerwonym odcieniem skamieniałości, znalezionym wśród także czerwonych skał miejsca typowego. Okaz nazywano wcześniej Cera. W rodzaju autorzy umieścili pojedynczy gatunek zaopatrzony w epitet gatunkowy hodgskissi, utworzony od nazwiska posiadacza terenu, na którym znaleziono skamieniałości, człowieka zwącego się Wilson Hodgskiss. Holotypem obrano będący pod opieką Museum of the Rockies okaz MOR 300, obejmujący około 80% kośćca dorosłego zwierzęcia.