Jako nastolatek dorabiał, sprzedając kalendarze. Pracował także na stacji benzynowej i jako listonosz na poczcie. Studiował język angielski i historię na kierunku humanistycznym w University College w Dublinie, ale po dwóch tygodniach został usunięty z uczelni po niezdaniu egzaminu z języka irlandzkiego. Należał do surrealistycznego gangu ulicznego Lypton Village, w którym razem z przyjaciółmi organizował artystyczne performansy (np. grali bożonarodzeniowe koncerty w środku lata). W tym okresie przyjął pseudonim „Bono Vox”, szybko skrócony do „Bono”.

Działalność artystyczna 25 września 1976 wraz z Adamem Claytonem oraz braćmi Dikiem i Davidem Evansami odpowiedział na anons zamieszczony na szkolnej tablicy ogłoszeń przez Larry’ego Mullena Juniora, który poszukiwał ludzi zainteresowanych założeniem zespołu. W wyniku tego spotkania powstał zespół Feedback, później przemianowany na The Hype, a po rezygnacji Dika Evansa w 1978 – na U2. Bono początkowo był gitarzystą U2 wraz z The Edgem, jednak z czasem ustąpił mu miejsca i został wokalistą U2, choć czasem okazjonalnie gra na gitarze (m.in. w utworach: „Walk On”, „The Fly”, „One”, „Kite”, „Crumbs from Your Table” czy „Original of the Species”). Gra także na harmonijce (m.in. w utworze „Running to Stand Still”).