w artykule listę przedstawiono zgodnie z analizą Hūlsa, s. 63-64., kilku kardynałów wymienionych przez Pandolfo uzyskało promocję dopiero od późniejszych papieżyOd Kaliksta II nominację z pewnością otrzymali Amico z S. Croce, Gerardo z S. Prisca i Sigizo z S. Sisto, być może także Gregorio z S. Eustachio, choć w tym ostatnim przypadku jest to mało prawdopodobne. Stefano z S. Lucia in silice został mianowany dopiero przez Honoriusza II. Kardynałem S. Prisca był wówczas Gregorio a nie Gerardo, choć vacat nie jest całkowicie wykluczony. Ponadto Teobaldo Boccapeccora został wymieniony przez Pandolfo jako prezbiter S. Anastasia, mimo że wówczas był jeszcze diakonem S. Maria Nuova (promocja w 1121/22). Klewitz, z wyjątkiem ostatniego przypadku, zaakceptował imiona podane przez Pandolfo W styczniu 1118 roku Kolegium Kardynałów liczyło najprawdopodobniej jedynie 41 członków, w tym 6 biskupów, 20 prezbiterów i 15 diakonów, z czego 36 (4, 18 i 14) uczestniczyło w elekcji:
Crescenzio (nominacja kardynalska 1100Daty nominacji podane są w przybliżeniu. Podstawowym źródłem dla tych przybliżonych dat jest Hüls, s.