Traktat o wolnym handlu pomiędzy Brytyjską Ameryką Północną a USA (ang. The Reciprocity Treaty) - umowa handlowa zawarta pomiędzy Wielką Brytanią a USA, podpisana w 1854, a obowiązująca do 1866, regulująca całokształt stosunków gospodarczych pomiędzy koloniami Nową Fundlandią, Wyspą Księcia Edwarda, Nową Szkocją, Nowym Brunszwikiem i Prowincją Kanady z jednej strony, a USA z drugiej.
Traktat podpisany w 1854 regulował wymianę handlową pomiędzy brytyjskimi koloniami a USA. Amerykanie godzili się na zniesienie 21% cła na materiały sprowadzone z północy, głównie drewno i zboże. W zamian za to uzyskiwali prawa do połowów ryb na brytyjskich wodach oraz dostęp do kanadyjskiego rynku wyrobów przemysłowych. Po podpisaniu traktatu eksport z dominiów brytyjskich do USA wzrósł o 33%, podczas gdy amerykański do dominiów o 7%. W dziesięć lat po podpisaniu traktatu wymiana handlowa pomiędzy stronami podwoiła się.