Koncepcja zdolności jest zasadniczo odmienna od koncepcji "dóbr pierwotnych" Rawlsa. Dobra pierwotne mają w teorii Rawlsa charakter instrumentalny. Są to środki dające jednostkom wolność pozwalającą im na dążenie do ustalonego przez siebie dobra. Inaczej jest ze zdolnościami, które są autoteliczne, tzn. mają wartość samą w sobie.
Perspektywa zdolności miała być odpowiedzią na te niedostatki. Miała być perspektywą teoretyczną pozwalającą podejmować wybory związane z dystrybucją dóbr czy oceną dobrostanu przy uwzględnieniu bardziej złożonych czynników. Chociaż perspektywa zdolności powstała w dyskusji nad teoriami sprawiedliwości (w szczególności teorii Johna Rawlsa), sama nie jest rozwiniętą teorią sprawiedliwości, a jedynie odmienną perspektywą podejścia do podejmowanych przez nie kwestie.
Perspektywa zdolności spotkała się z dużym zainteresowaniem szerokiego grona badaczy z bardzo różnych dyscyplin (ekonomii, filozofii, socjologii, polityk społecznych). Obok Sena, najbardziej znane są prace Marthy Nussbaum. Jej podejście koncentruje się na aspektach etycznych.