Perspektywa zdolności rozwijana jest u niej jako alternatywa wobec teorii sprawiedliwości, mająca wymiar zarówno wewnętrzny, jak i globalny.
thumb|Wskaźnik rozwoju społecznego państw świata (HDI), dane z 2023, opublikowane w 2025 |430px Do innych badaczy rozwijających perspektywę zdolności należą m.in.: Meghnad Desai, Sabina Alkire, Bina Agarwal, David Crocker, Séverine Deneulin, Sakiko Fukuda-Parr, Ingrid Robeyns, Hans-Uwe Otto, Elaine Unterhalter.
Teoria Sena i jego kontynuatorów była też wykorzystana w tworzeniu wskaźnika rozwoju społecznego (Human Development Index, HDI).
Charakterystyka Punktem wyjścia koncepcji jest rozróżnienie zdolności (capabilities) i funkcjonowań (functionings).
Zdolności są pewnymi potencjalnymi działaniami i stanami, które jednostka może osiągnąć. Są "odpowiedziami na pytanie: "co dana osoba może robić i czym może być"". Są to "substancjalne wolności" - wzajemnie powiązane okazje do działania. Zgodnie ze znanym rozróżnieniem Isaiaha Berlina są to wolności pozytywne (rzeczywiste możliwości działania), a nie tylko negatywne (wolność od władzy czy wpływu). Funkcjonowania są natomiast aktywnymi realizacjami zdolności.