Strzelcom konnym zdjęto więc zielone łapki dragońskie. Pułki dragonów w czerwcu 19191 pułk dragonów2 pułk dragonów3 pułk dragonów4 pułk dragonów4 pułk szwoleżerów „Błękitnej Armii”5 szwadron 7 pułku ułanówszwadron kawalerii lwowskiej „Wilki”1 pułk szwoleżerów „Błękitnej Armii”szwadron 9 pułku ułanów4 szwadron 3 pułku ułanów2 szwadron jazdy wołyńskiej2 pułk szwoleżerów „Błękitnej Armii”5 szwadron „Błękitnej Armii”szwadron 2 pułku szwoleżerów1 szwadron 2 pułku ułanówszwadron 6 pułku ułanów
Strzelcy konni thumb|Reorganizacja kawalerii dywizyjnej Wiosną 1920 w każdym szwadronie zapasowym strzelców konnych sformowano rezerwowy dywizjon dla uzupełnienia walczących wojsk. W Grudziądzu powstał 5 pułk strzelców konnych (późniejszy 7), a w październiku pięć już istniejących pułków strzelców konnych przeformowano w siedem.
Według nowych etatów wojennych, w skład pułku wchodziły trzy dywizjony z numeracją I–III, oraz szwadron zapasowy. Dywizjon składał się z dowództwa dyonu, plutonu ckm na taczankach i dwóch szwadronów z wewnętrzną numeracją pułkową 1–6. Szwadron zapasowy dzielił się na dowództwo ze sztabem i sekcją łączności, oraz oddziały: rekrutów, ozdrowieńców, ujeżdżania koni i karabinów maszynowych.