Na terytorium guberni w 1900 roku działało ok. 500 fabryk i warsztatów, dających zatrudnienie dla 35 000 ludzi. Dominował tu przemysł cukrowniczy, budowy maszyn, skórzany, obróbka drewna i wyrób mebli, chemiczny, metalurgiczny i inne.
Najbardziej urodzajne powiaty guberni to warszawski, gostyniński i włocławski, gdzie w razie nieurodzaju nie brakowało żywności. Wśród upraw dominowały żyto, pszenica ozima, jęczmień, gryka i ziemniaki. Inwentarz wiejski w 1887 wynosił: koni – 111,7 tys., rogacizny – 378 tys., owiec – 600 tys. i świń – 114 tys. sztuk.
Podział administracyjny Powiaty Gubernia warszawska dzieliła się pierwotnie na 13 powiatów (): błoński, gostyniński, górnokalwaryjski, grójecki, kutnowski, łowicki, nieszawski, nowomiński, radzymiński, skierniewicki, sochaczewski, warszawski i włocławski.
11 marca 1879 roku zlikwidowano powiat górno-kalwaryjski włączając go do powiatu grójeckiegoUkaz z dn. 27.2./11.3.1879 r. / Zbiór Praw, ser.I , t.15, s. 149..
26 grudnia 1893 roku do guberni warszawskiej włączono 2 nowe powiaty: płoński z guberni płockiej i pułtuski z guberni łomżyńskiejUkaz z dn. 14/26.12.1893 r.