Dopiero w wymienionym roku proboszcz Stefan Iwankiewicz przeniósł je na dzień wspomnienia Antoniego Pieczerskiego w tradycji prawosławnej.
Cerkiew prawosławna po 1839 mały|Widok cerkwi przed remontem w 2011 W I połowie XIX w. cerkiew w Rogaczach nie była świątynią parafialną. W 1839, na mocy postanowień synodu połockiego wszystkie struktury unickie na Podlasiu przeszły do Rosyjskiego Kościół Prawosławnego. Kolejna informacja o istnieniu w Rogaczach samodzielnej parafii pochodzi z 1865.
W 1872 ks. Wasilij Charłampowicz, proboszcz rogacki, postanowił pozłocić umieszczoną na ikonie św. Antoniego srebrną koszulkę. W związku z tym wizerunek został wyniesiony ze świątyni. W tym samym roku drewniana cerkiew spłonęła, prawdopodobnie wskutek nieumyślnego podłożenia ognia, a jedynym elementem wyposażenia, który z niej uratowano, był krzyż ustawiony dotąd w przedsionku. Rok później parafia w Rogaczach zakupiła drewnianą świątynię dotąd znajdującą się w Dubinach. Powstała ona w I połowie XVIII lub I połowie XIX w. i została w 1873 przeniesiona na nowe miejsce. 8 września 1873 świątynię powtórnie konsekrowano, a miejscowi parafianie opłacili wykonanie do niej nowego wyposażenia. Wizerunek św. Antoniego, który w momencie pożaru był poza budynkiem, również wniesiono do nowej cerkwi.