W 1905 do parafii w Rogaczach należały 1473 osoby. 2 sierpnia 1915 (20 lipca według kalendarza juliańskiego), po uroczystościach w dniu św. Eliasza, wszyscy prawosławni mieszkańcy wsi udali się na bieżeństwo. Bezpośrednio przed wyjazdem wzięli udział w nabożeństwie w cerkwi, z której następnie wyniesiono najcenniejsze elementy wyposażenia, w tym ikonę św. Antoniego. Prawosławni wracali do wsi w latach 1919–1921, natomiast wizerunek zaginął. Zastąpiono go kopią, którą napisał dla rogackiej parafii mnich Archip z monasteru w Żyrowiczach.
W niepodległej Polsce cerkiew w Rogaczach początkowo została zarejestrowana jako parafialna (w 1918), następnie jednak status ten został jej odebrany. Do 1929 była jedynie filią parafii św. Barbary w Milejczycach. W latach 30. XX wieku w dokonano remontów dachu i podłogi świątyni oraz otaczającego ją parkanu. W 1940 w cerkwi urządzony został drugi ołtarz pod wezwaniem św. Antoniego Pieczerskiego, ufundowany przez parafianina, który pragnął w ten sposób podziękować za uzdrowienie z padaczki. 23 lipca 1944 świątynia poważnie ucierpiała na skutek ostrzału artyleryjskiego. Kilka pocisków trafiło wówczas w budynek cerkwi, w której trwały uroczystości ku czci św. Antoniego;