Poirot gromadzi pozostałych i wyjaśnia całą sprawę. Lee-Wortley to szantażysta i osobnik w ogóle podejrzany, a dziewczyna podająca się za jego siostrę była tą, która ukradła księciu rubin. W pokoju pojawia się Bridget: dziewczynka – na prośbę detektywa, który podsłuchał plany dzieci – założyła opaskę uciskową i cały czas udawała martwą. Rubin, który trzymała w ręku i który zabrał Lee-Wortley, był fałszywy – Poirot przywiózł go ze sobą; prawdziwy jest ten znaleziony w puddingu. Ukryła go tam parka złodziei, wystraszonych przyjazdem detektywa – sądzili, że deser będzie podany dopiero w Nowy Rok. Detektyw jest bardzo ciekaw reakcji Lee-Wortleya, gdy ten będzie chciał sprzedać fałszywy klejnot.
Na koniec wyjaśnia się też zagadka anonimowej kartki – to pokojówka, podsłuchawszy fragment rozmowy między Lee-Wortleyem i jego "siostrą" sądziła, że chcą oni otruć Poirota.
Opowiadanie to należy odróżnić od innej przygody belgijskiego detektywa w wigilijnej scenerii : Boże Narodzenie Herkulesa Poirot.
Przypisy
Kategoria:Utwory kryminalne Agathy Christie Kategoria:Opowiadania Agathy Christie Kategoria:Utwory literackie z 1960