Opracował wiele ekspertyz m.in. dla hut: Batory, Małapanew, Ostrowiec, Stalowa Wola, Warszawa. Razem, m.in. z profesorami Findeisenem, Skrzypkiem i Mazurem, uczestniczy w zespole opracowującym pierwsze w świecie urządzenie do optymalizacji pracy stalowniczych pieców łukowych. Od chwili utworzenia Komitetu Elektrotechniki PAN kieruje utworzoną w jego ramach Sekcją Elektrotermii. W latach 1964–1970 przewodniczył zespołowi redakcyjnemu Biuletynu PKEt „Elektrotermia”, ukazującego się w „Przeglądzie Elektrotechnicznym”. Jest członkiem Rady Czasopism Elektrycznych SEP i członkiem oraz referentem działu „Elektrotermia” w „Polskim Słowniku Elektrotechnicznym”. Był członkiem Rady Normalizacyjnej przy Polskim Komitecie Normalizacji, rzeczoznawcą w Centralnym Urzędzie Jakości i Miar, w Polskiej Izbie Handlu Zagranicznego, członkiem Rady Naukowej Instytutu Mechaniki Precyzyjnej oraz skarbnikiem i członkiem Prezydium Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Elektrotechniki Teoretycznej i Stosowanej. W roku 1966 opublikował swoją ostatnią monografię pt. Termokinetyka układów elektrotermicznych.

Zmarł w WarszawieTadeusz Schwartz M.J.