Następnie wyjechał do Włoch, zostając tym samym pierwszym niemieckim piłkarzem grającym za granicą. Reprezentował barwy najpierw AC Mantovy (1963–1964) i AS Romy (1964–1965), potem w latach 1965–1974 AC Milanu, w którym rozegrał 320 meczów, w których zdobył 2 gole oraz odnosił największe sukcesy w karierze piłkarskiej: mistrzostwo (1968), trzykrotne wicemistrzostwo Włoch (1971–1973), 3. miejsce w Serie A w sezonie 1968/1969, trzykrotnie Puchar Włoch (1967, 1972, 1973), dwukrotnie finał Pucharu Włoch (1968, 1971), Puchar Europy (1969), dwukrotnie Puchar Zdobywców Pucharów (1968, 1973), finał rozgrywek w sezonie 1973/1974 oraz Puchar Interkontynentalny 1969. Od sezonu 1971/1972 po zakończeniu kariery przez Giovanniego Trapattoniego został zastępcą kapitana drużyny Rossonerich, Gianniego Rivery. W 1963 i 1967 roku został wybrany do FIFA XI. W 2009 roku został wybrany do Galerii Sławy klubu.