Natomiast konie pociągowe dla pułku zaczęły nadchodzić od 18 maja 1940 roku. Pułk odbył strzelania bojowe 19, 21 i 23 maja. W okresie 25-27 maja pułk załadowano na transport kolejowy na stacji Airvault i przegrupowano do strefy frontowej. W dniach 27-29 2 pal osiągnął rejon Colombey-les-Belles. Przed odejściem pułku do strefy frontowej pułk otrzymał pełną nazwę "2 Warszawski Pułk Artylerii Lekkiej". Po przewiezieniu do strefy frontowej w miejsce pułków 1 Dywizji Grenadierów, pułk przystąpił do intensywnych ćwiczeń, w tym do zgrywania zaprzęgów i działań manewrowych. 2 Warszawski pal nie otrzymał etatowej broni strzeleckiej w strefie frontowej posiadał na uzbrojeniu oprócz 36 armat, jedynie: 22 ckm, 29 rkm, 265 kb, 41 kbk, 7 granatników i 171 rewolwerów na stan 1891 żołnierzy. Więc, co 3 żołnierz posiadał broń strzelecką. W rejonie Colombey-les-Belles pułk wraz z macierzystą 2 Dywizją Strzelców Pieszych przebywał do 10 czerwca.