Roman Czarnecki
Pułk liczył: oficerów – 79 podoficerów – 282 szeregowych – 1740 Na uzbrojeniu posiadał: 75 mm armaty wz. 1897 – 36 47 mm armaty przeciwpancerne wz. 1939 – 8 ponadto posiadał 1725 konie
Internowanie w Szwajcarii Po 20 czerwca 1940 granicę francusko-szwajcarską przekroczyło 1674 żołnierzy pułku. Posiadali oni 33 armaty 75 mm, 3 działka 47 mm, 1 działko 39 mm, 23 ckm i broń osobistą. Początkowo Szwajcarzy, podobnie jak i Francuzi, traktowali 2 pułk artylerii lekkiej jako część francuskiego 45 Korpusu. W związku z tym, że Francja zawarła z Niemcami rozejm, a Polska w dalszym ciągu pozostawała w stanie wojny z tym krajem, w terminie późniejszym formalnie wyłączono Polaków z armii francuskiej. W pierwszych miesiącach internowania rejonem zakwaterowania pułku były miejscowości Pfaffnau i Melchnau w kantonie berneńskim. Od wiosny 1941 władze szwajcarskie zrezygnowały z komasowania internowanych w wielkich obozach. Na terytorium Szwajcarii zorganizowano osiem zgrupowań obozów. Żołnierze byli w większości kierowani do prac na rzecz gospodarki szwajcarskiej. Początkowo pracowali przy budowie umocnień polowych dla armii szwajcarskiej, a później dróg o znaczeniu wojskowym. Brali też udział w pracach rolnych. Realizując decyzję Naczelnego Wodza z 17 sierpnia 1944 przystąpiono do tajnej ewakuacji ze Szwajcarii m.in.