żołnierzy pułku. Mimo trudności do 1 maja 1945 udało się wyewakuować około 400 oficerów i żołnierzy 2 pal. Do jednostek polskich w Wielkiej Brytanii trafiło w tym czasie ponad 200 oficerów i żołnierzy, a do Włoch około 50. Po kapitulacji Niemiec władze szwajcarskie przekazały żołnierzy polskich, zgodnie z prawem międzynarodowym, dowódcom polskim. Wyraziły też zgodę i umożliwiły natychmiastowy ich przewóz transportami kolejowymi na terytorium Francji, gdzie byli demobilizowani. Pozostali zdemobilizowali się całkowicie. Z pozostałych żołnierzy 2 pal po zakończeniu działań wojennych, 350 powróciło do Francji, część wyemigrowała do różnych krajów świata, duża grupa pod koniec 1945 roku powróciła do kraju, a kilkudziesięciu osiedliło się w Szwajcarii.
W Szwajcarii, Stefan Hatt do melodii „daleka jest droga do Tipperary” (ang. It’s a Long Way to Tipperary) napisał marsz pułku zaczynający się od słów:
Przypisy
Bibliografia
Józef Jan Korabiowski, W rogatywce i w berecie. Warszawa 2004.
Kategoria:Artyleria Wojska Polskiego we Francji (1939–1940) Kategoria:Pułki artylerii lekkiej Polskich Sił Zbrojnych Kategoria:Jednostki o nazwie wyróżniającej Warszawska Kategoria:Oddziały 2 Dywizji Strzelców Pieszych Kategoria:Polskie jednostki artylerii utworzone w 1940 Kategoria:Polskie jednostki artylerii rozwiązane w 1940