Chrześcijanin bardzo chce się pozbyć ciążącego mu brzemienia grzechów, jednak jedynym miejscem, w którym to może zrobić jest miejsce Wyswobodzenia – pod krzyżem. Po drodze zatrzymuje się w domu Tłumacza (Duch Święty), który przy pomocy obrazów wyjaśnia mu różne aspekty życia chrześcijańskiego.
Ostatnim i najsmutniejszym przykładem w domu Tłumacza jest człowiek w klatce, który nie potrafi już pokutować. Ilustracja ta jest aluzją do głośnego wówczas przypadku Francesco Spiry, który przeszedł na luteranizm, by po jakimś czasie, ze strachu przed prześladowaniami, powrócić do Kościoła rzymskiego.
Opuszczając dom Tłumacza Chrześcijanin idzie drogą obwarowaną po obu stronach Murem Zbawienia i po pewnym czasie dochodzi do wzniesienia, na którym obok otwartego grobu stoi Krzyż. Więzy brzemienia na plecach Chrześcijanina zrywają się i brzemię wpada do otwartego grobu.
Następnie podchodzą do niego trzej jaśniejący (aniołowie), pozdrawiają go słowami pokoju i dają nowe szaty, pergamin i odciskają na jego czole pieczęć (zapewnienie zbawienia), informując Chrześcijanina, że pergamin ten musi okazać przy Bramie Niebiańskiego Miasta. Jest to alegoryczne przedstawienie chrztu Chrześcijanina.