Igor Konstantynowicz Sacharow, ros. Игорь Константинович Сахаров (ur. w Saratowie, zm. 1977 w Australii) – rosyjski emigrant, zastępca dowódcy Rosyjskiej Narodowej Armii Ludowej, a następnie gwardyjskiego batalionu ROA, dowódca 1604 pułku grenadierów 699 Brygady Grenadierów, a następnie 4 pułku piechoty 1 Dywizji Sił Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji podczas II wojny światowej, antykomunistyczny działacz polityczny.
Życiorys Był synem gen. Konstantina W. Sacharowa, dowodzącego w okresie wojny domowej w Rosji wojskami białych na wschodnim froncie. W 1923 r. jego rodzina zamieszkała w Berlinie. W latach 30. służył w armiach Argentyny, Urugwaju i Chin. Od 1936 r. uczestniczył w wojnie domowej w Hiszpanii po stronie frankistów, dochodząc do stopnia pułkownika (najwyższego, jaki mógł osiągnąć cudzoziemiec). W latach 1939–1940 ponownie mieszkał w Berlinie. W 1941 r. zmarł jego ojciec, któremu przed śmiercią przyrzekł dożywotnią walkę z bolszewizmem. Od wiosny 1942 r. pełnił w stopniu pułkownika funkcję zastępcy dowódcy Rosyjskiej Narodowej Armii Ludowej. W ramach operacyjnej grupy RNNA uczestniczył w walkach pod Dorohobużem z Armią Czerwoną. Jesienią 1942 r. został odesłany do Berlina w związku z przejęciem dowództwa nad RNNA przez niemieckich oficerów. W kwietniu 1943 r.