Zamek był własnością irlandzkiego szlachcica, lorda Cahir, a jego obroną dowodził brat lorda James Galdie. Jeszcze przed upadkiem Derrinlaur Castle, Devereux obwinił Cahira o współpracę z rebeliantami pod wodzą Edmunda Fitzgibbona (zwanego The White Knight). Jednak gdy tylko Anglicy wymaszerowali z miasta Clonmel, Cahir zapowiedział poddanie twierdzy, gdy tylko ci dotrą w pobliże zamku.
Oblężenie Rankiem dnia 25 maja Devereux podzielił swoje siły na 3 części. Siły główne zebrały się w odległości 1 mili od Clonmel, a artyleria podeszła pod rzekę. Przy fatalnej pogodzie działa przetransportowano około 10 mil pod zamek w Cahir pod osłoną jazdy. Następnie Devereux na czele sił głównych wyruszył pod twierdzę i w odległości 1 mili od zamku założył obóz.
Lord Cahir wraz z Henrym Danversem (generałem kawalerii) wysłani zostali tymczasem do Galdiego, chcąc go nakłonić do poddania twierdzy. Tutaj jednak lord został zwymyślany przez swojego brata, który odesłał go z niczym. Po nieudanej misji Cahir obiecał Anglikom dalsze rozmowy, Devereux był jednak już zdecydowany szturmować zamek, po czym nakazał Cahira i jego żonę trzymać pod strażą.