thumb|200px|Groenendael thumb|200px|Malinois thumb|200px|Laekenois thumb|200px|Tervueren Owczarek belgijski, belgijski pies pasterski (potocznie belg) – grupa wielu blisko ze sobą spokrewnionych ras psów pasterskich pochodzących z Belgii. Selekcja hodowlana ukierunkowana była na wydajność w zaganianiu i posłuszeństwo. Psów tych powszechnie używano do strzeżenia stad do końca XIX wieku. Typ wilkowaty. Podlegają próbom pracy. Należą do grupy 1 FCI.
W 1891 roku profesor Adolf Reul z Belgijskiej Szkoły Nauk Weterynaryjnych zainicjował proces selekcjonowania (z 8 uznawanych wówczas standardów) 4 głównych linii hodowlanych, uzyskując jeden podstawowy typ o 4 maściach i rodzajach szaty. Obecnie uznawane są za odrębne rasy lub za odmiany owczarka belgijskiego, w zależności klubu danego kraju. Są to: groenendael (zwany również owczarkiem belgijskim albo belgijskim psem pasterskim, odmiana długowłosa czarna), tervueren (owczarek długowłosy, odmiana długowłosa płowa i szara), laekenois (owczarek szorstkowłosy, odmiana szorstkowłosa płowa), malinois (odmiana krótkowłosa płowa).