Pierwsza fontanna olejowa z nowego obszaru – zadaszonego – uderzyła w cały świat i wzbudziła duże zainteresowanie na międzynarodowych konferencjach naftowych.
W sumie całkowicie objęty obszar Zatoki Bibi-Ejbat został zwiększony do 300 hektarów od 1910. Potocki prowadził projekt przez ostatnie 10 lat swojego życia, chociaż nie widział. Został odznaczony Orderem Lenina za osiągnięcie swojego pięcioletniego planu dwa i pół roku przed terminem.
Zmarł 15 marca 1932. Zgodnie ze swoją ostatnią wolą został pochowany na miejscu swej pracy – na sztucznie utworzonym lądzie Bibi-Ejbat, nad brzegiem Morza Kaspijskiego. Projekt, kierowany przez Pawła Potockiego, został ukończony w 1932 roku po jego śmierci.
Upamiętnienie Postać inżyniera stała się inspiracją dla poetki Margarity Aligier, która poświęciła mu poemat „Starzec”.
Ramiz Heydar, znany poeta azerbejdżański, poświęcił mu wiersz.
W latach 70. XX wieku reżyser Eldar Gulijew w filmie „Zatoka Ilicza” mówił o wypełnieniu zatoki niezwykłym planem Potockiego.
Maksim Gorki, który przybył do Baku w 1928, powiedział o Pawle Potockim: