Kontrola prokuratorska – kontrola administracyjna sprawowana przez prokuratora wynikająca z podstawowego zadania prokuratury (strzeżenia praworządności). Jej pierwowzorem była wprowadzona w 1922 radziecka prokuratorska kontrola przestrzegania prawa, którą wprowadzono w systemach prawnych pozostałych państw bloku wschodniego. W Polsce zakres tej kontroli był kilkukrotnie zmieniany.
Prawo polskie do 1990 Kontrola prokuratorska została wprowadzona do polskiego systemu prawa w 1950 ustawą o Prokuraturze RPUstawa z dnia 20 lipca 1950 r. o Prokuraturze Rzeczypospolitej Polskiej () (tzw. „nadzór ogólny prokuratury”). Postalinowska ustawa o Prokuraturze PRLUstawa z dnia 14 kwietnia 1967 r. o Prokuraturze Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej () wprowadziła „prokuratorską kontrolę przestrzegania prawa”.
Prawo polskie od 1990 Podstawa prawna i zakres Od 1990 kontrola prokuratorska jest w Polsce wewnątrzadministracyjnąFunkcję Prokuratora Generalnego pełni minister właściwy ds. sprawiedliwości, a prokuratura wchodzi w skład działu sprawiedliwości. (z przerwą w latach 2010–2016) kontrolą legalności, sprawowaną przez Prokuratora Generalnego i podległych mu prokuratorów. Jej podstawą były przepisy ustawy o prokuraturze i ustawy – Prawo o prokuraturzeUstawa z dnia 28 stycznia 2016 r.