12 dac do końca sierpnia 1919 pozostawał w okolicach Warszawy. We wrześniu przegrupowany został do Wilna. Tam do połowy marca 1920 prowadził działania organizacyjne i szkoleniowe. Od 15 marca dywizjon podporządkowano dowódcy 14 Dywizji Piechoty. W jej składzie wziął udział w walkach na froncie północnym. Potem prowadził działania odwrotowe wycofując się przez Słuck – Baranowicze – Kobryń aż pod Dęblin. Tam 12 sierpnia zajął stanowiska ogniowe i wspierał 14 DP w czasie bitwy warszawskiej. W jej składzie przeszedł też do pościgu. Walki zakończył w rejonie Mińska.
Obydwa dywizjony w bojach straciły: 2 oficerów i 18 szeregowych poległych, 2 oficerów i 18 szeregowych rannych oraz 3 oficerów i 44 szeregowych zmarłych z chorób.
Kawalerowie Virtuti Militari Krzyżem Srebrnym Orderu Wojskowego Virtuti Militari zostało odznaczonych czterech żołnierzy pułku: 35px|left|Order Virtuti Militari kan. Ludwik Kornella, mjr Tadeusz Łodziński, por. Kazimierz Schirmer, pchor. Tadeusz Zdzisław Sklepiński. Ponadto 12 oficerów i 48 szeregowych zostało odznaczonych Krzyżem Walecznych.