W 1309 roku razem z bratem Przemysłem Kazimierz zaangażował się w konflikt majątkowy z biskupem kujawskim Gerwardem. Spór ten obfitujący w wiele wydarzeń (m.in. złupienie biskupiego Raciąża, uwięzienie biskupa Gerwarda, czy wreszcie rzucenie klątwy na książąt kujawskich), zakończony został dopiero ugodą w 1311 roku.
Od 1314 roku w wyniku podziału ojcowizny Kazimierz III został księciem malutkiego Gniewkowa. W 1318 roku uczestniczył w zjedzie możnych polskich w Sulejowie na której napisano suplikę do papieża z prośbą o koronację Władysława Łokietka. Jako sojusznik króla polskiego występuje również na dokumencie z 1325 roku, przy okazji zawarcia przez Łokietka sojuszu z Pomorzem Zachodnim. W 1332 roku podczas kolejnego etapu wojny z Zakonem Krzyżackim Gniewkowo zostało oblężone. Kazimierz III zdając sobie sprawę, że nie jest w stanie obronić grodu, zobowiązał się opuścić miasto, a nie chcąc by urządzenie obronne dostały się w ręce wroga - gród spalił. W wyniku wojny całe Kujawy zostały utracone, a Kazimierz III znalazł się na wygnaniu. Nie wiadomo, co robił po utracie księstwa, gdyż Kazimierz III pojawia się tylko przy okazji procesu polsko-krzyżackiego w Warszawie w 1339 roku i umowy w Kaliszu w 1343 roku.