thumb|Tablica pamiątkowa na cześć Sciacci w Giarre
Michele Federico Sciacca (ur. 12 lipca 1908 r. w Giarre, zm. 24 lutego 1975 w Genui) – jeden z czołowych włoskich filozofów katolickich.
Życiorys Urodził się w Giarre na Sycylii, z pochodzenia był Italogrekiem. W 1926 osiadł w Neapolu, gdzie studiował filozofię. Był uczniem Antonia Aliotty. W latach 1938–1947 był profesorem uniwersytetu w Pawii, w latach 1947-1975 w Genui. W 1946 założył wydawane w Genui czasopismo "Giornale di Metafisica", którego był redaktorem naczelnym.
Myśl Sciacci dzieli się na cztery główne fazy rozwojowe. W latach 1928–1932 był zwolennikiem idealizmu aktualnego Giovanniego Gentilego i przeciwnikiem filozofii katolickiej. W latach 1932–1938 był wolennikiem krytycznego spirytualizmu. Lata 1939-1950 to okres spirytualizmu chrześcijańskiego. Swoją filozofię po roku 1950 Sciacca nazywał "filozofią integralności".