Po śmierci Hugona Wielkiego w 956 r. Gerberga i jej siostra Jadwiga stanęły na czele dwóch najpotężniejszych rodzin w państwie i działały w interesie swoich synów. Na tym etapie Gerberga uzyskała wsparcie braci Ottona I oraz arcybiskupa Kolonii i księcia Lotaryngii Brunona. W ten sposób udało jej się zachować status quo i przekazać władzę synowi Lotarowi.
Gerberga w 959 r. została opatką w klasztorze Notre-Dame w Soissons, co było tradycyjnym stanowiskiem dla wdów królewskich, pozostała jednak aktywna politycznie. W 961 r. troszczyła się o wybór nowego arcybiskupa Reims. W 965 r. uczestniczyła w Hoftagu w Kolonii, na którym postanowiono o małżeństwie jej syna Lotara z Emmą, córką króla włoskiego Lotara II i Adelajdy Burgundzkiej, która była także pasierbicą cesarza Ottona I.
Potomstwo Z małżeństwa z Gizelbertem z Lotaryngii Henryk (zm. przed 944 r.) Jadwiga (Hadwig) (zmarła młodo) Alberada – poślubiła Renaulda, hrabiego Reims Gerberga (zm. po 978, poślubiła Alberta I, hrabiego Vermandois
Z małżeństwa z Ludwikiem Zamorskim: