Maksym Wyznawca, właśc. Moschion, (, ; ur. ok. 580 w Konstantynopolu, zm. 13 sierpnia 662 niedaleko Batumi) – teolog grecki, święty Kościoła katolickiego i prawosławnego.
Życiorys Urodził się około 580 roku w Konstantynopolu we wpływowej rodzinie. Otrzymał bardzo dobre wykształcenie, a następnie pracował na dworze cesarza Herakliusza. W pewnym momencie wstąpił do klasztoru w Chryzopolu, a następnie w Kyzikos. W 626 roku opuścił klasztor i udał się do Afryki, obawiając się agresji wojsk perskich. Sześć lat później znalazł się w Kartaginie, gdzie poznał Sofroniusza I, którego później wspierał w Aleksandrii w zwalczaniu herezji. W 645 roku dyskutował z Pyrrusem I, co spowodowało jego krótkotrwałe nawrócenie, skutkiem czego synody afrykańskie potępiły monoteletyzm. Cztery lata później przygotował synod laterański, który potwierdził potępienie monoteletyzmu i edyktów „Ethesis” i „Typos”. W wyniku ustaleń soboru na rozkaz cesarza Konstansa II, Maksym wraz z papieżem Marcinem I zostali wydaleni do Konstantynopola, gdzie oskarżono ich o zdradę stanu. Zostali zesłani do Bizji, gdzie Maksym nie wyparł się credo, przez co zyskał przydomek „wyznawca”. Następnie zesłano go do Perbera, gdzie obcięto mu język i rękę. Ponownie zesłano go do Lazyki.