Zmarł 13 sierpnia 662 roku niedaleko Batumi.
Istnieje także druga wersja jego życiorysu (syryjska, w przeciwieństwie do pierwszej – greckiej), według której Maksym miał się urodzić w Palestynie, jako syn Samarytanina i perskiej niewolnicy. Na chrzcie miał otrzymać imię Moschios, a po śmierci rodziców wstąpił do klasztoru. Zetknął się tam z nauką Orygenesa, którą propagował i przekonał do niej Sofroniusza. Wersja ta jest mniej prawdopodobna.
Twórczość W traktatach dogmatyczno-polemicznych skupiał się na chrystologii, zwalczając monoteletyzm, monoenergizm i monofizytyzm. Podkreślał w nich dwoistość woli Jezusa i opisywał dzieje świata którym celem był wcielenie i przebóstwienie ludzi. Ponadto był zwolennikiem łagodnej apokatastazy, prymatu papieskiego i teorii o Trójcy Świętej. Główne dzieła z tego zakresu to: „Pytania i odpowiedzi”, „Pierwsze wątpliwości do Jana”, „Drugie wątpliwości do Tomasza”, „Opuscula theologica”, „Przeciw tym, którzy mówią, że należy twierdzić, że w Chrystusie jest jedno działanie”, „O dwóch wolach jednego Chrystusa”, „Dyskusja z Pyrrusem” i „Tom do kapłana Marynusa”.