Jus125px125px Wielki jus Wielki jus jotowany125px125px Mały jus Mały jus jotowany125px125px Mały jus zamknięty Mały jus jotowany zamknięty125px|Wielki jus Duży jus zamknięty Mały jus (Ѧѧ) i wielki jus (Ѫѫ) – litery reprezentujące samogłoski nosowe w języku prasłowiańskim. Istniały one we wczesnej cyrylicy i głagolicy. Mogą występować też w postaci , tworząc odpowiednie ligatury: Ѩѩ (ję) i Ѭѭ (jǫ).
Wymowa Mały jus reprezentuje samogłoskę nosową przednią [] (ę), natomiast wielki jus – samogłoskę nosową tylną [] (ǫ – polskie ą).
Pochodzenie nazw Nazwy liter nie pochodzą od kapitalizacji: jusy występowały pod postaciami minuskuł i majuskuł.
Jus w różnych językach Wielki jus występował w alfabecie bułgarskim aż do roku 1945, kiedy usunięto go z powodu zaniku samogłoski nosowej tylnej. W niektórych dialektach bułgarskich lub macedońskich niedaleko greckich miast Saloniki i Kastorii wciąż istnieje nosowa wymowa.
W Rosji mały jus reprezentował ja w środku lub na końcu wyrazu. Współczesna litera Я została dodana w XVIII wieku podczas reformy ortografii w roku 1709.