Związek Polaków w Czechosłowacji – organizacja społeczno-polityczna powstała w 1938 roku zrzeszająca Polaków z Zaolzia i występująca w obronie ich praw w państwie czechosłowackim.
Geneza Przymiarki do utworzenia jednolitej organizacji skupiającej zamieszkałych w Czechosłowacji Polaków trwały od samego momentu powstania państwa czechosłowackiego. Główną przeszkodą na tej drodze było rozbicie ideowe i wyznaniowe Polaków w państwie czeskim. Na podział religijny katolicy – luteranie nakładał się nabierający coraz większego znaczenia podział ideologiczny prawica (konserwatyści) – lewica (socjaliści, komuniści).
Ideę powstania jednolitej polskiej organizacji zdecydowanie odrzucała sekcja polska KPCz, opowiadająca się za braterską współpracą z czeskimi socjalistami oraz Polska Socjalistyczna Partia Robotnicza, a zwłaszcza jej lewicowe skrzydło skupione wokół Emanuela Chobota i L. Lizaka.
W 1923 roku dwie główne organizacje narodowe Stronnictwo Ludowe i Związek Ślązaków Katolików powołały wspólny blok pod nazwą Polski Związek Ludowy.