Wówczas powiększenie kątowe wynosi:
Dla przeciętnej osoby bez wad wzroku odległość najlepszego widzenia jest określana na 0,25 m, w tej sytuacji powiększenie lupy określa wzór:
gdzie: – powiększenie kątowe lupy, – odległość najlepszego widzenia, – ogniskowa soczewki, – odległość obrazu od oka, – zdolność zbierająca soczewki.
Odległość obserwowanego przedmiotu od soczewki powinna być mniejsza od ogniskowej. Wymóg ten jest konieczny do otrzymania obrazu pozornego. Można jednak użyć lupy (chociaż niezgodnie z przeznaczeniem) do otrzymania rzeczywistego obrazu na ekranie.
Spotyka się lupy w postaci arkusza przezroczystej folii będącej soczewką Fresnela, jak i bardziej rozpowszechnione ze szkła.
Lupa składająca się z jednej soczewki i zaopatrzona w uchwyt, nazywana bywa szkłem powiększającym.
Zakres praktycznych powiększeń wynosi dla lup: prostych do 7× achromatycznych do 12× aplanatycznych do 20× ortoplanatycznych do 30× astygmatycznych do 35×, niekiedy nawet 40×.
Większe powiększenia nie są stosowana za względu na małą średnicę soczewki i małe pole widzenia, oraz bardzo małą głębię ostrości.