W latach 1889–1900 przebywał w Paryżu i Wiedniu, gdzie wpływ nowych prądów europejskich ukształtował jego poglądy, a także gusta literackie i filozoficzne. W tym czasie na Uniwersytecie Wiedeńskim uzyskał stopień doktora praw. W połowie lat 90. XIX w. prowadził szeroko zakrojone badania dotyczące Józefa Marii Hoene-Wrońskiego, na którego temat zbierał materiały, a także szukał rękopisów. W latach 1901–1907 redagował pismo literackie „Chimera”, które odgrywało znaczącą rolę w kształtowaniu poglądów, jak również smaku estetycznego swojej epoki. Na łamach tego czasopisma, informującego o życiu umysłowym i artystycznym Europy, pisywali przedstawiciele elity intelektualnej m.in.: Leopold Staff, Bolesław Leśmian, Władysław Reymont czy Stefan Żeromski, a oprawą plastyczną zajmowali się najwybitniejsi graficy tego okresu – m.in. Józef Mehoffer, Edward Okuń oraz Jan Stanisławski. Trwałym wkładem Przesmyckiego w dzieje kultury narodowej jest ocalenie rękopisów Cypriana Kamila Norwida, które zbierał i opracowywał przez wiele lat, a część opublikował właśnie na łamach „Chimery”. W późniejszych latach wydawał je również w „Pismach zebranych” (1912–1913) oraz „Wszystkich pismach” (1937–1939). Dzięki jego wysiłkom poeta ten zyskał miejsce w panteonie największych polskich twórców.