zasięg tych reflektorów wynosił 12 km w pionie i 10 km w poziomieróżnica w zasięgu w pionie i w poziomie jest skutkiem mniejszej przejrzystości powietrza na małych wysokościach, wynikającej z naturalnej zawartości w dolnej warstwie atmosfery mikroskopijnych kropelek wody (zamgleń) i zanieczyszczeń (pyłu, kurzu i zadymień). Niemieckie reflektory Flak Sw-36 (z ośmiokilowatowym agregatem zasilającym) były dwuipółkrotnie mniejsze, miały średnicę 60 cm; światłość lampy wynosiła w nich 135 milionów kandeli (0,135 Gcd), a zasięg tylko 2 km w pionie i 1,5 km w poziomie. W użyciu były jeszcze półtorametrowy Flak Sw-37 (1,2 Gcd, z agregatem 24 kW; zasięg 15 km w pionie i 12 km w poziomie) i dwumetrowy Flak Sw-40 (2,4 Gcd; zasięg 14 km).
W Wojsku Polskim II Rzeczypospolitej funkcjonowały również pododdziały reflektorów, m.in. w ramach formacji Obrony Wybrzeża w 1939 działała morska kompania reflektorów wyposażona w reflektory o średnicy 120 cm, a w ramach Dowództwa Obrony Warszawy – trzy kompanie reflektorów. thumb|Radziecki reflektor z okresu II wojny światowej Z-15-4/3 na podwoziu ciężarówki ZiS-5 w barwach Wojska Polskiego Reflektory przeciwlotnicze były niekiedy stosowane podczas II wojny światowej także do oświetlania pola walki i oślepiania żołnierzy nieprzyjaciela;