Jan Linschoten był autorem dwóch kolejnych książek. W 1596 ukazał się „Zapis podróży żeglarza Jana Huyghena van Linschotena do portugalskich Indii Wschodnich” (hol. Itinerario: Voyage ofte schipvaert van Jan Huyghen van Linschoten naer Oost ofte Portugaels Indien, 1579–1592) a w 1597 “Opis wybrzeża Gwinei, Kongo, Angoli oraz przeprawy do Cabo de St. Augustus w Brazylii, charakterystyka całego Oceanu Atlantyckiego” (hol. Beschryvinghe van de gantsche custe van Guinea, Manicongo, Angola ende tegen over de Cabo de S. Augustijn in Brasilien, de eyghenschappen des gheheelen Oceanische Zees). Angielskie i niemieckie tłumaczenie pierwszej książki wydano w 1598.
Znaczenie Publikacja szczegółowych map oraz wskazówek nawigacyjnych odnośnie do prądów morskich, mielizn, układów wiatru, monsunów, itd. umożliwiła Holendrom i Anglikom żeglugę do Indii Wschodnich. Linschoten zasugerował również jak dotrzeć do Indii Wschodnich bez konieczności pokonywania Cieśniny Malakka, będącej pod kontrolą Portugalii. Alternatywna droga wiodła na południe od Sumatry przez Cieśninę Sundajską.